Sollicitatieverhaal van de dag

Heb drie maanden gewerkt bij een bedrijf in Pijnacker, die de zomer van 2012 is opgestart door een Japanner in Duitsland, een grond oppervlakte heeft gekocht van 10.000 m2 voor het bouwen van een fabriek .

Ze hebben een bedrijf in Zwitserland, de werkzaamheden zijn verplaats naar België en Nederland.
In Zwitserland zijn ze gestopt. Met kerst gingen ze 2 weken dicht en wij mochten geen uitkering (wij werkten voor een uitzendbureau) aanvragen, waar wij wel recht op hadden. Er werd gezegd dat de dagen die zijn opgespaard moesten opmaken. Was ik niet mee eens, heb doorgegeven dat wij recht hebben op een uitkering, kreeg vervolgens te horen hou er rekening dat je 57 bent. Met gevolg dat ik na het aanvragen van een uitkering voor een periode van 2 weken en na twee dagen gewerkt te hebben niet meer terug hoefde te komen. 

EN DAN WORDT ER GEZEGD DAT DE LEEFTIJD NIET MEESPEELD. Er werken daar hoofdzakelijk ouderen die blij zijn dat ze werk hebben.

De ouderen zijn bang om wat te zeggen zodat ze hun baan voor een periode van 3 jaar kunnen behouden. Geen uitkering aangevraagd wel de dagen die voor vakanties zijn opgespaard hebben opgenomen. 

Sollicitatie verhaal van de dag!

Beste mensen,

ik ben man, gehuwd en nu 2 jaar werkloos, ik sta overal ingeschreven als werkzoekend en altijd druk bezig met solliciteren. Helaas heb ik na al deze moeite nog geen baan. Ik denk (en dat mag ik niet hardop zeggen) dat het komt omdat ik 59 ben. Ik heb een technisch MBO-niveau.

Als ik in mijn niveau solliciteer krijg ik als antwoord dat ik niet in het profiel van de functie pas. Als ik lager in functie solliciteer, word ik ook weer afgewezen omdat ik dan te hoog niveau heb en teveel geschoold ben. Het re-integratiebureau hielp ook niet. Nu is mijn werkcoach van het UWV op vakantie en dan komt er een ander en zij heeft meteen voor mij een baan. Ik moet ongeschoold koerierswerk gaan doen voor minimumloon.  Ik moet dit aanvaarden, anders stopt het UWV mijn WW-uitkering. Maandag a.s. heb ik hierover mijn sollicitatiegesprek en van deze UWV-vrouw mag ik daar niet gaan mekkeren.  En ja, het UWV vult mijn minimum aan tot WW-inkomen, maar wat er na mijn WW-periode gaat gebeuren is duister en wordt niet over hoe-hoog-het-inkomen-dan-is gesproken. Dit is Nederland ten top anno 2013; zullen er na de a.s. verkiezingen veranderingen komen? 

Is er dan niemand die mij echt kan helpen?

10 vragen over de Nederlandse werkloosheid

AMSTERDAM - 

De werkloosheid in ons land loopt op. Welke ontwikkelingen spelen daarbij een rol en hebben we het ergste gehad? Tien antwoorden in tien vragen.

1. Welke ontwikkeling laat de Nederlandse werkloosheid zien?

Afgelopen maart waren er 643.000 Nederlanders werkloos. Dat is 8,1% van de beroepsbevolking. De trend is nogal duidelijk: stijgend. Eigenlijk loopt de werkloosheid al sinds halverwege 2011 op. De laatste maanden lijkt er echter een versnelling op te treden. Daarnaast ziet uitkeringsinstantie UWV een stijging in het het aantal WW-uitkeringen die beëindigd worden vanwege het bereiken van de maximale duur.

 2. Hoe wordt de werkloosheid gemeten?

Het aantal werklozen wordt keurig bijgehouden door het Centraal Bureau voor de Statistiek (CBS). Bij de meting draait het om Nederlanders tussen 15 en 65 jaar die werk zoeken voor meer dan 12 uur of meer per week. Door deze meetmethode zijn Nederlanders die minder dan 12 uur per week werken ook als werkloos gezien. Het Europese statistiekbureau Eurostat hanteert bijvoorbeeld een andere methode. Daarbij is iemand al aan de slag als hij meer dan 1 uur in de week werkt. Het CBS gebruikt dus zijn eigen definitie, maar vermeldt wel elke maand in zijn persbericht hoe hoog de vaderlandse werkloosheid uitvalt volgens de Eurostat-methode. Een CBS-woordvoerder: „Uit onderzoek blijkt dat mensen vanaf 12 uur zeggen ’werk is mijn belangrijkste bezigheid in de week’. Vandaar dat er in het verleden voor is gekozen om 12 uur als norm te gebruiken.”

3. Hoe doet Nederland het in vergelijking met Europa?

Nog heel behoorlijk. In de maandelijkse cijfers van Eurostat is Nederland al maanden achtereen één van de beste jongetjes van de klas. Ook landen als Luxemburg, Duitsland en Oostenrijk noteren relatief lage werkloosheidscijfers.

4. Wanneer was de werkloosheid voor het laatst zo hoog?

Daarvoor moeten we terug naar de jaren ’80 van de vorige eeuw. Afgelopen februari kwam het aantal werklozen in ons land voor het eerst weer boven de 600.000. Dat was voor het laatst gebeurd in juni 1983. Pas in april 1984 dook het aantal werklozen weer onder die grens. In de periode daartussen bereikte de werkloosheid een piek van 639.000 mensen.

5. Hoe komt het dat de werkloosheid sneller oploopt?

Arbeidsmarktdeskundigen denken dat dat komt doordat bedrijven aanvankelijk zolang mogelijk hebben geprobeerd om hun personeel vast te houden. Ook via een regeling als de deeltijd-WW. Maar nu de economische tegenwind jarenlang aanhoudt, zien ondernemers geen andere mogelijkheid dan om alsnog werknemers te ontslaan.

6. Zijn er leeftijdsgroepen extra de klos op de arbeidsmarkt?

Er is geen enkele leeftijd die het gemakkelijk heeft op de arbeidsmarkt. Maar bekend is wel dat jongeren en oudere werknemers het extra lastig hebben. Jongeren werden een paar jaar geleden nog aangespoord om langer door te studeren met het oog op de crisis. Maar aangezien je niet eindeloos kunt doorstuderen, stromen zij nu toch de arbeidsmarkt op. Daarnaast blijkt uit onderzoeken dat oudere werknemers heel moeilijk aan nieuw werk komen, als ze eenmaal hun baan zijn kwijtgeraakt.

7. Wat wordt hier aan gedaan?

De overheid heeft wel initiatieven genomen om jongeren en ouderen te ondersteunen. Zo is er een ambassadeur jeugdwerkloosheid aangesteld. Ook in het sociaal akkoord zijn enkele afspraken gemaakt over het aan werk helpen van jongeren en ouderen. Daarvoor is ook geld uitgetrokken. Maar de enige oplossing die echt goed werkt is dat de economie weer gaat groeien en er weer banen bijkomen. 

8. Hoe zit het met de sectoren?

De bouw heeft het veruit het zwaarst. Het UWV telde in die sector de grootste stijging in het aantal WW-uitkeringen op jaarbasis. Ook in de welzijnssector – vooral vanwege de klappen in de kinderopvang – en in transport en horeca zijn er fiks meer WW’ers.

9. En de regio’s?

Net als in de sectoren zijn er verschillen in de werkloosheid in de diverse provincies in ons land. Het CBS bracht onlangs een rapport uit over 2012. Daaruit bleek dat Flevoland en Zuid-Holland de hoogste werkloosheid noteerden, en Zeeland de laagste. Wel zijn bij deze cijfers een paar kanttekeningen te plaatsen.

10. Hebben we het ergste gehad?

Daar lijkt het niet op. Vooralsnog wordt er pas in de tweede helft van 2013 voorzichtig herstel voorzien voor de Nederlandse economie. En het is een ijzeren wet in de economie dat de ontwikkeling op de arbeidsmarkt achterloopt bij de economie. Met die wet in het achterhoofd ligt het voor de hand dat de werkloosheid voorlopig nog zal oplopen.

Jurry Brand / DFT april 2013
http://www.telegraaf.nl/overgeld/arbeid/21489358/__10_vragen_over_de_Nederlandse_werkloosheid__.html

Bijstand - vechten tegen de windmolens

Bijstand - vechten tegen de windmolens

Na 14 jaar werk als zetter moest ik met gedwongen ontslag. Ik was toen 57. Eerst genoot ik ww-uitkering die later werd omgezet in bijstand (ioaw). Zowel WW als bijstand heb ik als aanvulling voor mijn inkomsten van een ondertussen verkregen deeltijdbaan. Maar, wat een problemen geven die uitkeringen. Het is een regelrechte ramp. Wat een bureaucratie: regels, wetten en gestrengheid. Toezicht en controle. Kortom: met de billen bloot. Ik geef toe dat er controle moet zijn op overheidsgeld. Inmiddels ben ik de 60 gepasseerd en tot mijn 62^ste verlangde men dat ik bleef solliciteren! Iedereen lacht erom. 

Velen zijn op die leeftijd met de VUT of pensioen. Het probleem is dat de verdiensten te laag zijn om ervan te kunnen leven, tenzij ik meer dan 30 uur per week ga werken. Momenteel werk ik 15-20 uur.

Met het personeel dat de WW doseert – coachen genoemd - had ik geen problemen. Pet af voor hun benaderingswijzen. Echter, onder hen trof ik verschillen. 

Aanvankelijk had ik een geschikte coach die me goede begeleiding gaf. Daarna moest er zo nodig weer gewisseld worden en kreeg ik iemand anders als coach. De WW eindigde. Daarvoor werd netjes officieel gewaarschuwd door de WW, maar de dienstdoende coach reageerde laconiek. Ik vertrouwde er blindelings op en wachtte af. Te passief dus. De ioaw (bijstand) was minder makkelijk en de ambtenaar vroeg waarom ik zo laat was. Daarnaast was er nog een laatste zweepslag van het arbeidsbureau. Een laatste poging nog iets te kunnen betekenen: via een banenbeurs kon ik me aanmelden bij een drietal uitzendbureaus of agentschappen die bemiddelen in werk. Toen ik met één van hen in zee wilde waren opeens alle afspraken van de baan, want ik kwam in de bijstand. Een bolwerk met een psychologisch filter als schildwacht. Het blijft een steuntje vanuit de schatkist. Wat een schat.

Kortom, je kunt er opstandig van worden of er zelfs tegenin proberen te gaan. Helaas, zo zijn deze wetten want je doet een beroep op onze gezamenlijke schat. Het is vechten tegen de bierkaai want, aan de andere kant wordt deze schat hierdoor goed bewaakt. De meesten van zowel werkzoekers als werkgevers hebben een hekel aan klaplopers.

Ik pleit voor een basisinkomen waar je net van kunt rondkomen op bijstand niveau. Geen verplichtingen, geen beperkingen. Wil je meer, dan zoek je werk tot de pensioengerechtigde leeftijd.

Banenmatch.nl -  schrijver Hugo Coljé, oktober 2012

Veel minder uitkeringsgerechtigden in dorpen

Stijging van aantal uitkeringen vlakt af

DEN HAAG - Nadat het aantal mensen met een uitkering voor arbeidsongeschiktheid, werkloosheid of bijstand de afgelopen jaren sterk steeg, lijkt het aantal nu te stabiliseren.

© ANP

Dat blijkt uit cijfers van het Centraal Bureau voor de Statistiek.

Waren er in december 2008 nog net iets minder dan een miljoen mensen met een dergelijke uitkering (994.000), in december 2011 waren dat er ruim 1,2 miljoen (1.212.000).

Dat is een stijging van 22 procent in 3 jaar tijd. Opvallend is echter dat die stijging in het tweede halfjaar van 2011 vrijwel volledig stagneerde. In de periode tussen juni en december 2011 steeg het aantal mensen met een uitkering slechts met 6000. En ook in de periode daarvoor tekende zich al een stabilisering af.

Verschillende uitkeringen

Een woordvoerder van het ministerie van Sociale Zaken en Werkgelegenheid benadrukt echter dat het om verschillende uitkeringen gaat, waarbij de één sneller en sterker te beïnvloeden is dan de ander.

Zo is dankzij wijzigingen in het beleid het aantal arbeidsongeschiktheidsuitkeringen gedaald. Maar tegelijk is de werkloosheid lastiger te beïnvloeden. ''De conjunctuur zit tegen; die verander je niet zomaar met beleid’’, aldus de woordvoerder.

Een andere woordvoerder van het ministerie benadrukt dat een lichte stijging van het aantal bijstandsuitkeringen te maken heeft met de toegenomen werkloosheid.

Sterker

Uit cijfers van het CBS blijkt dat die stijging echter veel sterker was in de periode tussen maart 2010 en mei 2011, dan in de periode daarna. Dat komt volgens het CBS door enkele wetswijzigingen, voornamelijk doordat jongeren 4 weken zoektijd hebben, voordat ze in aanmerking komen voor een bijstandsuitkering.

Wat opvalt is dat er regionaal wel degelijk verschillen zijn in de stijging van het relatieve aantal uitkeringen. Dat steeg namelijk het sterkst in Medemblik, Schermer en Oudewater.

Grote stad

De grote stad waar het relatieve aantal het sterkst steeg, is Leeuwarden. De best presterende grote stad is Roermond, al doen dorpen als Westvoorne, Asten en Korendijk het nog een stuk beter.

Opvallend is ook dat in de provincies Zeeland en Utrecht het aantal bijstanduitkeringen tussen 2007 en 2011 nauwelijks steeg, terwijl de overige provincies een sterkere stijging lieten zien.

Bron.nu.nl

Stinkende sollicitant geen uitkering

'

’De tijd is voorbij dat je zomaar je hand op kunt houden’

© Thinkstock.

Mensen met een uitkering moeten op tijd zijn voor hun verplichte sollicitatiegesprek, mogen geen drankkegel hebben of stinken naar zweet. Ook dienen ze er 'een beetje normaal' bij te lopen. Anders zijn ze hun uitkering kwijt.

Dat wil de VVD-fractie in de Tweede Kamer, schrijft het AD vandaag. 'De tijd is voor ons echt voorbij dat je zomaar je hand op kunt houden, terwijl de buurman hard werkt voor zijn geld en jouw uitkering,' stelt het liberale Kamerlid Malik Azmani. Vandaag spreekt de Kamer over de naleving van de bijstand. 'Meer drang en dwang is noodzakelijk,' vindt Azmani

bron;ad