Ik ben nu 61 jaar. Na mijn 55e is het me nog gelukt om 2x een tijdelijke baan voor een jaar te krijgen. Op basis van mijn ervaring.(Ter info: bij het eerste bedrijf werd ik boventallig, nadat ik hier 25 jaar had gewerkt. Het was mijn eer te na om daar afwachtend te gaan zitten afwachten totdat ze me iets zouden aanbieden.) Helaas waren beide banen geen goede keus. Bij beiden had het iets te maken met het me niet aan kunnen passen aan de cultuur binnen het bedrijf, waarbinnen ik ook inderdaad niet paste. (Wist ik eigenlijk zelf al voor en na het sollicitatiegesprek, maar ik hoopte tegen beter weten in dat dit wel mee zou vallen. Iedereen zegt dat je alles wat je kunt krijgen moet accepteren, dus ik vond het een prestatie dat het me nog gelukt was om toch een relatief goede baan te vinden. Coaches geven aan: doe wat je hart je ingeeft, weet je kwaliteiten etc. Helaas heb ik in mijn sollicitatieperiode maar 1 baan gezien waarvoor ik me echt zou willen inzetten. Ben hier overigens ook voor uitgenodigd, maar helaas hadden anderen een meer recente en op de functie gerichte werkervaring.)
Na mijn 58e is het inderdaad niet meer gelukt om aan de slag te komen. Was het in 2007/ begin 2008 nog interessant om ouderen in dienst te nemen, vanaf 2009 begon de crisis inderdaad erg toe te slaan en nu willen werkgevers inderdaad liever jongeren die je een flexibel of tijdelijk contract kunt aanbieden. En natuurlijk voor minder dan waarvoor ik gewerkt heb. Voor functies die ik gehad heb, krijg je nu gewoon 1 of 2 schalen minder.
Laten we vooral niet vergeten, dat mijn generatie niet heeft overzien dat de bomen niet tot in de hemel kunnen groeien. Ik vind het niet erg om stappen terug te moeten en ik kan het gelukkig ook gezien mijn leefwijze. Voor de jongeren vind ik het allemaal erger. Alle zekerheden etc. waar onze generatie ook voor gewerkt heeft en voor gestreden, worden in minder dan een jaar of 5 vrijwel volledig afgebroken. We zijn weer terug bij een nieuwe vorm van slavernij, waarbij werkgevers kunnen bepalen wat ze ' hun onderdanen' willen bieden. (Denk overigens wel dat de goede werkgevers hier boven staan, omdat uiteindelijk een bedrijf ten onder zal gaan aan niet gemotiveerde, onvoldoende betrokken medewerkers)
Posts tonen met het label wie-kent. Alle posts tonen
Posts tonen met het label wie-kent. Alle posts tonen
vrijdag 22 maart 2013
Sollicitatieverhaal van de week
Labels:
baan,
banen,
banenmatch,
ervaringen,
sollicitatie,
sollicitatiebrief,
solliciteren,
vacature,
vacatures,
verhaal,
verhalen,
werk,
werken,
wie-kent
vrijdag 15 februari 2013
vrijdag 8 februari 2013
Wie-Kent wk 6
Ik was 41 toen ik zonder werk kwam te zitten.
Op 2 weken na (van de bijstand af na 2 jaar WW) iets aangeboden gekregen wat brood op de plank genereer.
Maar daar is dan ook alles mee gezegd.
614 sollicitatie briefen verzonden en op 42 een reactie gehad en in totaal 4 uitnodigingen voor een gesprek.
De minister heeft een voorbeeldfunctie en komt na de verkiezingen in 2 weken tijd maar liefst 3 keer zijn belofte niet na. (kiezersbedrog). En onze jongeren doen daarom precies het zelfde: hebben lak aan alles en doen dingen die ik niet in mijn opvoeding heb mee gekregen als dat dat niet mag of niet netjes is.
En nou juist DIE jongeren hebben een baan.
Het is de omgekeerde wereld (lees Nederland.
De rijken worden rijker en de armen worden armer.
Minister president heeft een rijk gevulde portemonnee, dus die hoeft zich niet zo'n zorgen te maken.
Wij wel, want we willen graag werken en het liefst met resultaat.
Nu de minister president nog.
Op 2 weken na (van de bijstand af na 2 jaar WW) iets aangeboden gekregen wat brood op de plank genereer.
Maar daar is dan ook alles mee gezegd.
614 sollicitatie briefen verzonden en op 42 een reactie gehad en in totaal 4 uitnodigingen voor een gesprek.
De minister heeft een voorbeeldfunctie en komt na de verkiezingen in 2 weken tijd maar liefst 3 keer zijn belofte niet na. (kiezersbedrog). En onze jongeren doen daarom precies het zelfde: hebben lak aan alles en doen dingen die ik niet in mijn opvoeding heb mee gekregen als dat dat niet mag of niet netjes is.
En nou juist DIE jongeren hebben een baan.
Het is de omgekeerde wereld (lees Nederland.
De rijken worden rijker en de armen worden armer.
Minister president heeft een rijk gevulde portemonnee, dus die hoeft zich niet zo'n zorgen te maken.
Wij wel, want we willen graag werken en het liefst met resultaat.
Nu de minister president nog.
Labels:
baan,
banen,
banenmatch,
sollicitatie,
solliciteren,
wie-kent
vrijdag 25 januari 2013
Sollicitatieverhalen week 4
Ik ben 50, sinds een half jaar werkloos, daarvoor 2 jaar uitzendwerk gedaan en daarvoor had ik een vaste baan bij een gemeente, leuke baan, maar ook bij de gemeentes is het reorganisatie troef. Nee, nergens word je uitgenodigd, ik solliciteer (al voordat ik werkloos werd) gemiddeld 30x per maand, maar kan het ook inderdaad wel vergeten.
Onze "geliefde" minister president weet niet waar ie het over heeft!!! Als er iemand ver echt heel ver van de bevolking af staat is hij het wel met die achterlijke grijns op zijn smoel. Ergste is wel dat als ie straks ooit minister president af is, dat ie dan wachtgeld krijgt, dan heeft hij geen reden meer om nog te gaan werken.
Voor de gewone man is het echt om moedeloos van te worden, maar naar de gewone man wordt niet geluisterd, wij tellen niet mee.
Ook ik en inmiddels met vrijwilligerswerk begonnen, het is de enige manier om contact met anderen te houden.
Wat ik verder merk is dat mijn kennis snel achteruit gaat, cursussen die je hebt gevolgd en bijv. computersystemen waar je mee gewerkt hebt, de kennis ervan raak je snel kwijt en er veranderd zoveel en zo ontzettend snel dat ik bang ben dat mijn kennis straks dusdanig verouderd is dat ik het helemaal vergeten kan.
____________________________________________________________________________________________
Ik was 41 toen ik zonder werk kwam te zitten.
Op 2 weken na (van de bijstand af na 2 jaar WW) iets aangeboden gekregen wat brood op de plank genereerd.
Maar daar is dan ook alles mee gezegd.
614 sollicitatie briefen verzonden en op 42 een reactie gehad en in totaal 4 uitnodigingen voor een gesprek.
Ik sluit mij volledig aan bij de opener van deze frustrerende brief over de minister.
Maar zeg nou zelf, de minister heeft een voorbeeldfunctie en komt na de verkiezingen in 2 weken tijd maar liefst 3 keer zijn belofte niet na. (kiezersbedrog). En onze jongeren doen daarom precies het zelfde: hebben lak aan alles en doen dingen die ik niet in mijn opvoeding heb mee gekregen als dat dat niet mag of niet netjes is.
En nou juist DIE jongeren hebben een baan.
Het is de omgekeerde wereld (lees Nederland.
De rijken worden rijker en de armen worden armer.
Minister president heeft een rijk gevulde portemonnee, dus die hoeft zich niet zo'n zorgen te maken.
Wij wel, want we willen graag werken en het liefst met resultaat.
Nu de minister president nog.
Onze "geliefde" minister president weet niet waar ie het over heeft!!! Als er iemand ver echt heel ver van de bevolking af staat is hij het wel met die achterlijke grijns op zijn smoel. Ergste is wel dat als ie straks ooit minister president af is, dat ie dan wachtgeld krijgt, dan heeft hij geen reden meer om nog te gaan werken.
Voor de gewone man is het echt om moedeloos van te worden, maar naar de gewone man wordt niet geluisterd, wij tellen niet mee.
Ook ik en inmiddels met vrijwilligerswerk begonnen, het is de enige manier om contact met anderen te houden.
Wat ik verder merk is dat mijn kennis snel achteruit gaat, cursussen die je hebt gevolgd en bijv. computersystemen waar je mee gewerkt hebt, de kennis ervan raak je snel kwijt en er veranderd zoveel en zo ontzettend snel dat ik bang ben dat mijn kennis straks dusdanig verouderd is dat ik het helemaal vergeten kan.
____________________________________________________________________________________________
Ik was 41 toen ik zonder werk kwam te zitten.
Op 2 weken na (van de bijstand af na 2 jaar WW) iets aangeboden gekregen wat brood op de plank genereerd.
Maar daar is dan ook alles mee gezegd.
614 sollicitatie briefen verzonden en op 42 een reactie gehad en in totaal 4 uitnodigingen voor een gesprek.
Ik sluit mij volledig aan bij de opener van deze frustrerende brief over de minister.
Maar zeg nou zelf, de minister heeft een voorbeeldfunctie en komt na de verkiezingen in 2 weken tijd maar liefst 3 keer zijn belofte niet na. (kiezersbedrog). En onze jongeren doen daarom precies het zelfde: hebben lak aan alles en doen dingen die ik niet in mijn opvoeding heb mee gekregen als dat dat niet mag of niet netjes is.
En nou juist DIE jongeren hebben een baan.
Het is de omgekeerde wereld (lees Nederland.
De rijken worden rijker en de armen worden armer.
Minister president heeft een rijk gevulde portemonnee, dus die hoeft zich niet zo'n zorgen te maken.
Wij wel, want we willen graag werken en het liefst met resultaat.
Nu de minister president nog.
vrijdag 21 september 2012
wie-kent sollicitatieverhaal week 38
Met waardering en verwondering hebben we al uw prachtige motivaties en cv’s gescreend en gelezen op de kwaliteiten die wij zoeken voor de functie van medewerker Front Office voor het International Office van de HAN op locatie Arnhem.
De waardering betreft vooral de kwaliteit van velen van U en de enorme ervaringen die daaruit spreekt. Ook waarderen wij het, dat U vaak met redenen omkleed, aangeeft graag bij de Hogeschool te willen werken.
De verwondering betreft de veelzijdigheid en vaak over-kwalificatie die in uw brief en CV zichtbaar worden. Dat maakt het voor ons natuurlijk nog moeilijker. Zoveel heerlijks om uit te kiezen is, wat onze Oosterburen terecht noemen, een echte Qual der Wahl. De pijn van het kiezen dus.
We zouden graag tientallen van U aannemen, maar het gaat helaas om slechts een functie. Uit het enorme aantal van 350 sollicitanten hebben wij 6 kandidaten geselecteerd voor een gesprek. Onvermijdelijk moet ik U in deze mail berichten dat U daar niet bij zit.
Wij wensen U veel succes met het verder solliciteren naar een voor U passende baan, elders of bij andere onderdelen van de HAN. Dank voor U sollicitatie
De waardering betreft vooral de kwaliteit van velen van U en de enorme ervaringen die daaruit spreekt. Ook waarderen wij het, dat U vaak met redenen omkleed, aangeeft graag bij de Hogeschool te willen werken.
De verwondering betreft de veelzijdigheid en vaak over-kwalificatie die in uw brief en CV zichtbaar worden. Dat maakt het voor ons natuurlijk nog moeilijker. Zoveel heerlijks om uit te kiezen is, wat onze Oosterburen terecht noemen, een echte Qual der Wahl. De pijn van het kiezen dus.
We zouden graag tientallen van U aannemen, maar het gaat helaas om slechts een functie. Uit het enorme aantal van 350 sollicitanten hebben wij 6 kandidaten geselecteerd voor een gesprek. Onvermijdelijk moet ik U in deze mail berichten dat U daar niet bij zit.
Wij wensen U veel succes met het verder solliciteren naar een voor U passende baan, elders of bij andere onderdelen van de HAN. Dank voor U sollicitatie
vrijdag 7 september 2012
sollicitatie verhaal week 36
Ik ben al geruime tijd, in mijn beleving tenminste, werkeloos hoofduitvoerder. Daar ik heel veel solliciteer en net zoveel keer geen of een negatieve reactie ontvang denk ik dat ik het nu weet hoe dat komt. Ik ben gewoon te oud , ik ben 54 jaar en in de bouw geeft dat binnen niet al te lange tijd recht op een bepaalde vergoeding en extra vrije tijd. Er is geen ondernemer die daar dan in trapt om mij in dienst te nemen. Dus ik ben alleen voor mijn eigen gemoed aan het solliciteren. Zelfs voor het uitvoeren van vrijwilligers werk in mijn branche wordt ik op afgewezen. Ik ga dus de bouw denk vaarwel zeggen en mijn bestaan in een ander segment opbouwen. Ik denk dat ik ga proberen taakgestraften te begeleiden. Dus een gesprekje gehad en OK bevonden met de verantwoordelijke tussen persoon. Meneer ik bel tussen 3 a 4 weken terug. Zo gezegd zo gedaan, hij belde inderdaad, maar met de mededeling dat er geen taakgestraften aan hem zijn toe gewezen en dat dit voorlopig ook niet stond te gebeuren. Dus balen maar ach het is zomer en de tijd verstrijkt naar mijn pensioen toe. We gaan nu stemmen, het valt mij op dat geen enkele partij strak inzet op werkgelegenheid. Ik denk dat we dus niet hoeven te werken, tenminste dat is niet prioriteit nummer1. We moeten bezuinigen, bezuinigen en nogmaals bezuinigen. Als werkloos persoon weet ik wel wat bezuinigen is. Dat is dan weer een pre op de werkende bevolking die terwijl ze aan het werk zijn hard tussen de benen worden getrapt. Bij mij valt niets meer weg te halen dus dat valt dan weer mee.
Verder ben ik bezig met de beveiliging sector. Het probleem is echter dat ik dan weer mijn MBO diploma moet gaan halen terwijl ik deze al bezit en ik al jaren op HBO werk en denkniveau acteer. Maar ja dat is onze koopmans geest de opleiding kost gewoon ruim €.1200,00 en ik moet dan ook nog een onbetaalde stage gaan lopen die ik zelf moet regelen. Ik moet echter wat omdat van alle bureau’s die mij aanschrijven weinig is te verwachten.
Maar goed dit is een verhaaltje die vele denk ik ook zouden kunnen schrijven. Het is niet anders. Maar kom niet aan met het verhaal van als je wil werken dat kun je werken. Ja dat kan al je geen vaste kosten hebt die betaald moeten worden.
vrijdag 31 augustus 2012
wie-kent week 35
| |||||||||||||||||||||||
sollicitatie verhaal week 35
Goedendag,
Bij deze ook weer een ervaring met het UWV waar de haren recht van overeind gaan staan. In mei 2009 kreeg ik een jaarcontract aangeboden bij een bedrijf in Tiel voor de functie van logistiek medewerker met een prima salaris. Maar helaas op de dag dat ik hem mee naar huis nam om thuis het contract goed door te lezen kreeg ik op weg naar huis een eenzijdig verkeersongeluk met ernstige gevolgen. Doordat ik een black out kreeg op mijn scooter lag ik voor ik het wist in de ambulance en kreeg daar te horen dat mijn sleutelbeen compleet verbrijzeld was en werd met spoed geopereerd. Na deze operatie volgden nog 4 operaties en het herstel ging erg langzaam. Van het bedrijf kreeg ik snel een grote bos bloemen en een kaart waarop stond dat alles goed zal komen. Nadat ik thuis was vroeg het bedrijf of ik langs wilde komen en dat heb ik gedaan. Daar kreeg ik te horen als ik binnen een half jaar hersteld was dat ik dan als nog de baan zou krijgen.
Helaas duurde het herstel langer en meerdere operaties volgden waardoor ik tot op heden in de WIA zit. Nu kreeg ik begin dit jaar een keuring bij het UWV en daaruit bleek dat ik voor 23% afgekeurd bent. Terwijl er nooit medische informatie is opgevraagd. Van de artsen en werkdeskundige kreeg ik te horen dat ik moest gaan solliciteren terwijl ik op een schaal van 1 tot 10 van pijn gemiddeld op een 8 zit en dagelijks morfine slik om de dag dragelijk door te komen. Ben dan ook in april en mei gaan solliciteren. Mijn arbeidsdeskundige vertelde aan mij dat ik het voorlopig zelf moest uitzoeken en dat we over 3 maanden wel weer eens contact met elkaar zouden hebben. Vol verbazing nam ik afscheid op het UWV kantoor en na een sollicitatie bom van circa 25 sollicitaties kon ik bij een bedrijf in Lochem aan de slag als reache truck chauffeur. Na 1,5 dag rijden kwam ik tot de conclusie dat dit niet ging en ik steeds meer last kreeg van mijn schouder. Daarop heb ik het bedrijf laten weten dat het niet meer ging. Dag later mijn arbeidsdeskundige gebeld en hem verteld dat het niet meer ging en ik gestopt ben. Al snel kreeg ik een gesprek op het UWV en kreeg te horen dat er misschien een herkeuring zou komen. Tot juli van dit jaar niets meer vernomen tot ik zelf maar weer eens gebeld heb en gevraagd hoe het allemaal zat. Ik moest maar afwachten tot ik eventueel een herkeuring zou krijgen. Verder staakte mijn arbeidsdeskundige zijn werkzaamheden. Wel liet de beste man mij weten dat ik zelf moest solliciteren zodat ik niet in de bijstand terecht zou komen. Op dit moment heb ik 120 sollicitaties gedaan en krijg met grote regelmaat te horen dat ze niets voor me hebben in verband met de beperking die ik heb met mijn linker arm. Vorige week eens na gevraagd bij mijn huisarts of mijn medische informatie al is opgevraagd. Deze is dus nog steeds niet opgevraagd, waarop ik vervolgens het UWV weer heb gebeld om te vragen hoe het zit waarop ik antwoord kreeg dat in verband met de vakanties en ziek personeel het wat langer duurt dan normaal. Maar mijn Wia uitkering loopt in april 2013 af en dan mag ik het zelf allemaal uit gaan zoeken. Ik vraag me af wat voor nut het UWV in Nederland heeft en wanneer hier eens een grote bezem door heen gaat.. Op wie mag ik over een paar weken gaan stemmen?????????????
Bij deze ook weer een ervaring met het UWV waar de haren recht van overeind gaan staan. In mei 2009 kreeg ik een jaarcontract aangeboden bij een bedrijf in Tiel voor de functie van logistiek medewerker met een prima salaris. Maar helaas op de dag dat ik hem mee naar huis nam om thuis het contract goed door te lezen kreeg ik op weg naar huis een eenzijdig verkeersongeluk met ernstige gevolgen. Doordat ik een black out kreeg op mijn scooter lag ik voor ik het wist in de ambulance en kreeg daar te horen dat mijn sleutelbeen compleet verbrijzeld was en werd met spoed geopereerd. Na deze operatie volgden nog 4 operaties en het herstel ging erg langzaam. Van het bedrijf kreeg ik snel een grote bos bloemen en een kaart waarop stond dat alles goed zal komen. Nadat ik thuis was vroeg het bedrijf of ik langs wilde komen en dat heb ik gedaan. Daar kreeg ik te horen als ik binnen een half jaar hersteld was dat ik dan als nog de baan zou krijgen.
Helaas duurde het herstel langer en meerdere operaties volgden waardoor ik tot op heden in de WIA zit. Nu kreeg ik begin dit jaar een keuring bij het UWV en daaruit bleek dat ik voor 23% afgekeurd bent. Terwijl er nooit medische informatie is opgevraagd. Van de artsen en werkdeskundige kreeg ik te horen dat ik moest gaan solliciteren terwijl ik op een schaal van 1 tot 10 van pijn gemiddeld op een 8 zit en dagelijks morfine slik om de dag dragelijk door te komen. Ben dan ook in april en mei gaan solliciteren. Mijn arbeidsdeskundige vertelde aan mij dat ik het voorlopig zelf moest uitzoeken en dat we over 3 maanden wel weer eens contact met elkaar zouden hebben. Vol verbazing nam ik afscheid op het UWV kantoor en na een sollicitatie bom van circa 25 sollicitaties kon ik bij een bedrijf in Lochem aan de slag als reache truck chauffeur. Na 1,5 dag rijden kwam ik tot de conclusie dat dit niet ging en ik steeds meer last kreeg van mijn schouder. Daarop heb ik het bedrijf laten weten dat het niet meer ging. Dag later mijn arbeidsdeskundige gebeld en hem verteld dat het niet meer ging en ik gestopt ben. Al snel kreeg ik een gesprek op het UWV en kreeg te horen dat er misschien een herkeuring zou komen. Tot juli van dit jaar niets meer vernomen tot ik zelf maar weer eens gebeld heb en gevraagd hoe het allemaal zat. Ik moest maar afwachten tot ik eventueel een herkeuring zou krijgen. Verder staakte mijn arbeidsdeskundige zijn werkzaamheden. Wel liet de beste man mij weten dat ik zelf moest solliciteren zodat ik niet in de bijstand terecht zou komen. Op dit moment heb ik 120 sollicitaties gedaan en krijg met grote regelmaat te horen dat ze niets voor me hebben in verband met de beperking die ik heb met mijn linker arm. Vorige week eens na gevraagd bij mijn huisarts of mijn medische informatie al is opgevraagd. Deze is dus nog steeds niet opgevraagd, waarop ik vervolgens het UWV weer heb gebeld om te vragen hoe het zit waarop ik antwoord kreeg dat in verband met de vakanties en ziek personeel het wat langer duurt dan normaal. Maar mijn Wia uitkering loopt in april 2013 af en dan mag ik het zelf allemaal uit gaan zoeken. Ik vraag me af wat voor nut het UWV in Nederland heeft en wanneer hier eens een grote bezem door heen gaat.. Op wie mag ik over een paar weken gaan stemmen?????????????
vrijdag 24 augustus 2012
Wie-kent week 34
| |||||||||
| |||||||||
| |||||||||
sollicitatie verhaal week 34
Beste mensen, ik ben man, gehuwd en nu 2 jaar werkloos, ik sta overal ingeschreven als werkzoekend en altijd druk bezig met solliciteren. Helaas heb ik na al deze moeite nog geen baan. Ik denk (en dat mag ik niet hardop zeggen) dat het komt omdat ik 59 ben. Ik heb een technisch MBO-niveau. Als ik in mijn niveau solliciteer krijg ik als antwoord dat ik niet in het profiel van de functie pas. Als ik lager in functie solliciteer, word ik ook weer afgewezen omdat ik dan te hoog niveau heb en teveel geschoold ben. Het re-integratiebureau hielp ook niet. Nu is mijn werkcoach van het UWV op vakantie en dan komt er een ander en zij heeft meteen voor mij een baan. Ik moet ongeschoold koerierswerk gaan doen voor minimumloon. Ik moet dit aanvaarden, anders stopt het UWV mijn WW-uitkering. Maandag a.s. heb ik hierover mijn sollicitatiegesprek en van deze UWV-vrouw mag ik daar niet gaan mekkeren. En ja, het UWV vult mijn minimum aan tot WW-inkomen, maar wat er na mijn WW-periode gaat gebeuren is duister en wordt niet over hoe-hoog-het-inkomen-dan-is gesproken. Dit is Nederland ten top anno 2012; zullen er na de a.s. verkiezingen veranderingen komen?
Is er dan niemand die mij echt kan helpen?
Bij banenmatch zijn mijn gegevens bekend.
vrijdag 10 augustus 2012
wie-kent week 32
| ||||||||
| ||||||||
Abonneren op:
Posts (Atom)
































