Sollicitatie tips voor 50-plusser

‘Jezelf zijn is belangrijk’

Marion Kremer verloor 1,5 jaar geleden haar baan als accountmanager. Tijdens een reorganisatie werd haar contract niet verlengd. Een jaar lang zocht ze zonder succes naar werk. Dit gaf haar een machteloos gevoel. Ze besloot: ‘Ik ga nu niet meer zoeken, ik ga mezelf laten zien.’

Bloggen

En dat bleek een goede beslissing te zijn. Marion startte een succesvolle blog over solliciteren als 50-plusser. Meer dan 5000 mensen lazen haar blog. ‘Ik schreef en praatte veel over solliciteren. Hierdoor heb ik geleerd om mezelf te zijn. Want ieder mens is uniek en met jouw eigen kwaliteiten kun je jezelf onderscheiden van de rest.’

Win-win

Volgens Marion is het erg belangrijk een baan te vinden die bij je past. ‘Je moet niet solliciteren om het solliciteren, maar je moet ook echt wat voor de werkgever kunnen betekenen. Het moet een win-winsituatie zijn.’

http://www.werkbladmagazine.nl/artikel/sollicitatietips-voor-50-plussers

Sollicitatieverhaal van de dag

Beste 50- plusser,

Ook ik krijg als reactie op sollicitaties het standaard antwoord "Onze keuze is gevallen op een kandidaat die beter gekwalificeerd is"? Vorig jaar tot mijn verbazing werd ik voor 6 maanden aangenomen wegens zwagerschapsverlof van 2 medewerkers. Het uitzendbureau die mij niet gekwalificeerd vond heeft kandidaten aangedragen die nog nooit in de sector gewerkt hebben, en nu mag ik ze opleiden. Bovendien kost het de zaak handen vol geld om de medewerkers op te leiden, en ik mijn ruim 27 jaar ervaring sta er bij en kijk ernaar. Het is een babyboom binnen het bedrijf en na het zwagerschap verlof gaat men gewoon parttime werken, wel met een vast dienstverband!!! In de wandelgangen hoor je dat men aan een tweede kind gaat beginnen, dus........ Regelmatig afwezigheidsmeldingen want baby moet naar het consultatiebureau, is ziek of er is geen oppas! Om je nieren op te vreten. Ik ben binnen mijn team de enige (58 jaar) die fulltime werkt. En altijd aanwezig. Nog geen dag ziek gemeld. En ik doe het werk voor 3, gaat me makkelijk af want ik heb de ervaring. De collegae blijven klagen (parttimers) hoe druk ze het wel niet hebben. Druk, noem je dit druk, dit is werken, antwoord ik dan. Mijn dienstverband wordt gemakshalve steeds met 3 maanden verlengd, is niet wenselijk maar ik heb er vrede mee. Liever iets dan niets. Inmiddels zet ik mijn kennis en ervaring volledig in , wijzig procedures, schrijf notities en de manager kan niet meer om me heen. Steevast wordt om mijn mening gevraagd. Ik ben benieuwd hoe dit afloopt. Binnen een jaar is het bedrijf 5 baby's verder!!!! en vol parttimers, werkt niet soepel!

Werkgevers en detacherings- en uitzendbureau's zouden dit toch moeten inzien. Ik roep zo hard als ik kan. Tot-nu-toe een roepende in de woestijn.